هنری پورسل (Henry Purcell) ، یکی از بزرگترین آهنگسازان و موسیقیدانان انگلستانی در قرن هفدهم، متولد سال 1659 و درگذشته در سال 1695 بود. او در زمینه های مختلفی از جمله کمپوزیسیون، ساخت مجموعه های اپرا و موسیقی کنسرت فعالیت داشت. پورسل به عنوان یکی از آهنگسازان برجسته اپرا باروک مشهور است و آثار او برای ارکسترال، سولو و کر واکنش های مثبت بسیاری از رو به رشد موسیقی انگلیسی در آن دوره داشته است.

بدون تردید، آثار پورسل را می توان به عنوان جوانمردی از سبک باروک موسیقی انگلیسی تلقی کرد. شاید آثار او بهترین مثال بر پیشرفت و تحول سلیقه موسیقی انگلیسی در قرن هفدهم باشد. او توانایی استفاده از آکورد های پیشرو و متنوع در نوشتن قطعات موسیقی را داشت و از بخش های کوکردانه تا قطعات سازهای بیس همه را به بررسی پرداخت.

از جمله آثار برجسته پورسل می توان به "Dido and Aeneas" اشاره کرد که یکی از متشکلت های مهم اپرا است. این اپرای کوتاه با داستان خروج از انتشار ارواح از طریق لونورا و یکی از بهترین اپراهای باروک را برای او پایه گذاشته است. قطعات دیگری همچون "Ode to St. Cecilia's Day" و "King Arthur" نیز به موفقیت و شهرت او در دوره باروک کمک کرده اند.

پورسل طی عمر خود، ثروتمندانه در حالی که همچنان در سالن عوازل موسیقی و اجتماعات میزبانی می کرد، فعالیت های موسیقی خود را انجام می داد. او اغلب دوره های خاموشی را تجربه کرد و خوشحال نبود. وی در سن 36 سالگی به علت تب برفکی درگذشت اما آثارش همچنان بر جایگاه خود تاثیرگذار هستند و به عنوان عمده ترین نامزد برای موسیقی انگلیسی در قرن هفدهم محسوب می شود.

در نتیجه، هنری پورسل زمینه های باروک را در موسیقی انگلیسی به بالاترین سطح خود برده و با آثار بزرگ خود در کمیک تاریخ دائمی ترک کرده است. او با وجود مرگ زودهنگام، نقش بسیاری در توسعه موسیقی انگلیسی و برتری آن بر روی صحنه بین المللی ایفا کرده است.